{"id":99,"date":"2012-08-04T21:59:00","date_gmt":"2012-08-04T21:59:00","guid":{"rendered":"http:\/\/michalbaranski.pl\/index.php\/2012\/08\/04\/chamstwo\/"},"modified":"2022-11-08T14:11:29","modified_gmt":"2022-11-08T14:11:29","slug":"chamstwo","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/michalbaranski.pl\/index.php\/2012\/08\/04\/chamstwo\/","title":{"rendered":"Chamstwo"},"content":{"rendered":"
W\u0142a\u015bciwie dziwi\u0119 si\u0119, \u017ce wcze\u015bniej nie podj\u0105\u0142em tego tematu. By\u0107 mo\u017ce jest zbyt oczywisty – zawsze najciemniej pod latarni\u0105. Ale r\u00f3\u017cne wydarzenia w moim \u017cyciu powoduj\u0105 na szcz\u0119\u015bcie (?), \u017ce niekt\u00f3re tematy si\u0119 ponownie odkrywa, prze\u017cywa i wreszcie pozostawia pewien \u015blad w formie pisanej.<\/div>\n
Chamstwo – jak definiuje S\u0142ownik J\u0119zyka Polskiego – to „og\u00f3\u0142 cech w\u0142a\u015bciwych chamowi; zachowanie charakterystyczne dla chama; ordynarno\u015b\u0107, grubia\u0144stwo, nieokrzesanie”. Chamem nazywa si\u0119 cz\u0142owieka ordynarnego, czyli wulgarnego i prostackiego. Trudno si\u0119 oprze\u0107 wra\u017ceniu, \u017ce takich ludzi jest coraz wi\u0119cej. A mo\u017ce inaczej: s\u0105 coraz bardziej widoczni. M\u00f3g\u0142bym godzinami opisywa\u0107 r\u00f3\u017cne autentyczne wydarzenia, kt\u00f3rych bohaterowie wykazywali si\u0119 daleko id\u0105cym brakiem kultury, nie traktuj\u0105c wszak\u017ce swojego zachowania wstydliwie, ale jeszcze si\u0119 nim szczyc\u0105c. Okazuje si\u0119 bowiem, \u017ce dzi\u015b chamstwo jest w modzie. Przybiera ono co prawda r\u00f3\u017cne formy, ale dla cz\u0142owieka, kt\u00f3ry posiada odrobin\u0119 kultury i obycia, jest do wychwycenia natychmiast. Przede wszystkim objawia si\u0119 w braku szacunku dla drugiego cz\u0142owieka – oboj\u0119tnie kim by nie by\u0142. Brak szacunku dzieci wobec rodzic\u00f3w, brak szacunku do starszych w og\u00f3le (bo „co on mi mo\u017ce”?), brak szacunku dla os\u00f3b publicznych, brak szacunku dla bliskich. Najwa\u017cniejsze jest w\u0142asne JA.<\/div>\n
Kiedy by\u0142em katechet\u0105 w gimnazjum, z chamstwem mia\u0142em do czynienia na co dzie\u0144. I nie chodzi tylko o brak szacunku i lekcewa\u017cenie, ale o czasem znacznie gorsze rzeczy, kt\u00f3rych nie b\u0119d\u0119 opisywa\u0142, bo promocji debilizmu w mediach jest wystarczaj\u0105co du\u017co. W ka\u017cdym razie przyznam si\u0119, i\u017c b\u0119d\u0105c w codziennym kontakcie z chamstwem, nie przywi\u0105zywa\u0142em do tego zjawiska szczeg\u00f3lnej wagi. Zauwa\u017ca\u0142em je, owszem, zastanawia\u0142em si\u0119 co z nim zrobi\u0107, reagowa\u0142em, dyskutowa\u0142em itd., ale po powrocie do domu te sprawy najcz\u0119\u015bciej pozostawa\u0142y poza mn\u0105, mimo tego, \u017ce przecie\u017c czasem dotyka\u0142y mnie osobi\u015bcie. By\u0142 odpowiedni dystans do chamstwa i raczej si\u0119 z tego ciesz\u0119. Zreszt\u0105 podobnie jest w przypadku chamstwa spotykanego przygodnie na ulicy, w sklepie i w wielu innych miejscach. Mimo tego, \u017ce razi, to jednak nie pozostaje na d\u0142u\u017cej w pami\u0119ci i nie zak\u0142\u00f3ca r\u00f3wnowagi emocjonalnej.<\/div>\n
Gorzej jest – i my\u015bl\u0119, \u017ce Pa\u0144stwo si\u0119 z tym zgodzicie – w przypadku chamstwa do\u015bwiadczanego od osoby bliskiej lub od takiej, kt\u00f3r\u0105 do tej pory odbierali\u015bmy jako przynajmniej w miar\u0119 kulturaln\u0105. Wtedy chamstwo nie tylko razi, ale staje si\u0119 bolesne, czasem nawet bardzo. Bo na chamstwo lekarstwa nie ma. Cham (nawet b\u0119d\u0105c osob\u0105 blisk\u0105) najcz\u0119\u015bciej pozostaje g\u0142uchy na uwagi i pro\u015bby. W\u0142a\u015bciwie g\u0142\u00f3wn\u0105 charakterystyczn\u0105 cech\u0105 cham\u00f3w, jest to, \u017ce nie potrafi\u0105 powiedzie\u0107: „Przepraszam”. S\u0105 do tego stopnia przekonani o s\u0142uszno\u015bci swojego prostackiego post\u0119powania, \u017ce to s\u0142owo nie przechodzi im przez gard\u0142o. Rana zadana w ten spos\u00f3b od osoby bliskiej (ma\u0142\u017conka, przyjaciela, kogo\u015b na kim nam zale\u017cy) jest podw\u00f3jnie bolesna. Przypominaj\u0105 mi si\u0119 s\u0142owa Psalmu 55:<\/div>\n
<\/div>\n

<\/p>\n

Gdyby\u017c to l\u017cy\u0142 mnie nieprzyjaciel, <\/i><\/div>\n
z pewno\u015bci\u0105 bym to znosi\u0142; <\/i><\/div>\n
gdyby\u017c przeciw mnie powstawa\u0142 ten, kt\u00f3ry mnie nienawidzi, <\/i><\/div>\n
ukry\u0142bym si\u0119 przed nim. <\/i><\/div>\n
Lecz jeste\u015b nim ty, r\u00f3wny ze mn\u0105, <\/i><\/div>\n
przyjaciel, m\u00f3j zaufany, <\/i><\/div>\n
z kt\u00f3rym \u017cy\u0142em w s\u0142odkiej za\u017cy\u0142o\u015bci<\/i> (Ps 55,13-15a<\/a>)<\/div>\n
<\/div>\n
Tak, mo\u017cemy przyzwyczai\u0107 si\u0119 do chamstwa w \u015bwiecie, mo\u017cemy nabra\u0107 do niego dystansu, ale chamstwo do\u015bwiadczane ze strony kogo\u015b, kto nie jest nam oboj\u0119tny, boli mocno i bole\u0107 b\u0119dzie. Trudno mi powiedzie\u0107, czy chamstwo mo\u017cna powi\u0105za\u0107 ze zwyczajnym brakiem wra\u017cliwo\u015bci, czy te\u017c nale\u017cy doszukiwa\u0107 si\u0119 g\u0142\u0119bszych przyczyn. Ale wydaje mi si\u0119 wa\u017cne, \u017ceby nie by\u0107 na chamstwo oboj\u0119tnym. Nie zawsze musimy reagowa\u0107 wprost (nie zawsze jest te\u017c to wskazane), ale trzeba je dostrzega\u0107 i pi\u0119tnowa\u0107, \u017ceby stworzy\u0107 przeciwwag\u0119 dla promowanych dzi\u015b wzorc\u00f3w post\u0119powania, kt\u00f3re chc\u0105 wm\u00f3wi\u0107, \u017ce chamski \u017cart to dobry \u017cart, \u017ce im cz\u0142owiek bardziej wulgarny, tym bardziej szanowany i lubiany, \u017ce kultura osobista to prze\u017cytek. Pozwol\u0119 sobie zacytowa\u0107 mistrza Kobuszewskiego z kultowego skeczu kabaretu Dudek: „Chamstwu w \u017cyciu nale\u017cy si\u0119 przeciwstawia\u0107 si\u0142om i godno\u015bciom osobistom”.<\/div>\n
<\/div>\n

<\/param><\/param><\/param><\/embed><\/object><\/center><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

W\u0142a\u015bciwie dziwi\u0119 si\u0119, \u017ce wcze\u015bniej nie podj\u0105\u0142em tego tematu. By\u0107 mo\u017ce jest zbyt oczywisty – zawsze najciemniej pod…<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[10,4,8],"tags":[],"class_list":["post-99","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-blog","category-mysli","category-obserwacje"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/michalbaranski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/99","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/michalbaranski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/michalbaranski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/michalbaranski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/michalbaranski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=99"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/michalbaranski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/99\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":393,"href":"https:\/\/michalbaranski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/99\/revisions\/393"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/michalbaranski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=99"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/michalbaranski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=99"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/michalbaranski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=99"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}