{"id":704,"date":"2023-03-11T16:12:13","date_gmt":"2023-03-11T16:12:13","guid":{"rendered":"https:\/\/michalbaranski.pl\/?p=704"},"modified":"2023-03-11T10:35:34","modified_gmt":"2023-03-11T10:35:34","slug":"rozwazania-wielkopostne-3-rozmowa-z-samarytanka","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/michalbaranski.pl\/index.php\/2023\/03\/11\/rozwazania-wielkopostne-3-rozmowa-z-samarytanka\/","title":{"rendered":"Rozwa\u017cania wielkopostne #3 &#8211; Rozmowa z Samarytank\u0105"},"content":{"rendered":"<p style=\"text-align: justify;\">W Ewangelii trzeciej niedzieli Wielkiego Postu napotykamy do\u015b\u0107 zawi\u0142y dialog Jezusa z Samarytank\u0105, kt\u00f3ry odbywa si\u0119 przy studni. Miejsce to nie jest przypadkowe, poniewa\u017c kluczowym tematem rozmowy jest woda &#8211; i Jezusowi nie chodzi wcale o ugaszenie pragnienia, poradzi\u0142by sobie sam. Woda jest tu pewnym symbolem, jak to zreszt\u0105 cz\u0119sto bywa w Ewangelii Janowej, przepe\u0142nionej symbolami i mistycyzmem. Woda kojarzy si\u0119 przede wszystkim z tym, co niezb\u0119dne do \u017cycia, ale r\u00f3wnie\u017c z czysto\u015bci\u0105, \u017ar\u00f3d\u0142em, przejrzysto\u015bci\u0105, co mo\u017ce symbolizowa\u0107 prawd\u0119. W studni pe\u0142nej wody mo\u017cna si\u0119 przejrze\u0107 jak w lustrze, cz\u0142owiek mo\u017ce zobaczy\u0107, jak naprawd\u0119 wygl\u0105da. Wydaje mi si\u0119, \u017ce Jezusowi o to w\u0142a\u015bnie chodzi w spotkaniu z Samarytank\u0105: On chce otworzy\u0107 jej serce, \u017ceby stan\u0119\u0142a w prawdzie. To faktycznie si\u0119 dzieje &#8211; ona m\u00f3wi: <em>&#8222;Nie mam m\u0119\u017ca&#8221;<\/em>, a Jezus odpowiada: <em>&#8222;To powiedzia\u0142a\u015b zgodnie z prawd\u0105&#8221;<\/em>. Po tym spotkaniu ona oznajmi innym: <em>&#8222;Powiedzia\u0142 mi wszystko, co uczyni\u0142am&#8221;. <\/em>Ale to jeszcze nie wszystko &#8211; Jezus ods\u0142ania jej prawd\u0119 najwa\u017cniejsz\u0105, bo ta kobieta dowiaduje si\u0119, \u017ce On jest Mesjaszem, Synem Bo\u017cym. To pokazuje, \u017ce uznanie prawdy o sobie prowadzi do odkrycia Prawdy Najwy\u017cszej czyli Boga. To jest owo \u017ar\u00f3d\u0142o wody \u017cywej, krystalicznie czyste, nieska\u017cone: Prawda.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Jak cz\u0119sto boimy si\u0119 prawdy o sobie, uciekamy przed ni\u0105. W ka\u017cdym z nas s\u0105 pewne cechy, czy fakty z \u017cycia, o kt\u00f3rych woleliby\u015bmy zapomnie\u0107 lub w og\u00f3le nie wiedzie\u0107. Czasem stosujemy mechanizm wyparcia (\u015bwiadomie lub nie): zachowujemy si\u0119 tak, jakby co\u015b nie zaistnia\u0142o, omijamy pewne tematy, bo inaczej b\u0119dzie bola\u0142o, a poza tym jak ju\u017c zaczniemy w tym grzeba\u0107, to mo\u017ce jeszcze co\u015b bardziej bolesnego odkryjemy. Cz\u0142owiek potrafi uciec od prawdy o sobie, odreagowywa\u0107 j\u0105 w przer\u00f3\u017cny spos\u00f3b, ale to zawsze go niszczy. My\u015bl\u0119, \u017ce wsp\u00f3\u0142cze\u015bnie spotykane nagminnie has\u0142a typu: &#8222;b\u0105d\u017a sob\u0105&#8221;, &#8222;wyra\u017a siebie&#8221; itp. maj\u0105 sens tylko wtedy, gdy najpierw cz\u0142owiek stanie w pe\u0142nej prawdzie o sobie samym. Jako katolicy jeste\u015bmy w dobrej sytuacji, poniewa\u017c mamy narz\u0119dzia, kt\u00f3re pomagaj\u0105 pozna\u0107 i uzna\u0107 prawd\u0119 o sobie: rachunek sumienia i sakrament pojednania. W dobrze praktykowanym rachunku sumienia mo\u017cemy przejrze\u0107 si\u0119 jak w lustrze wody. W sakramencie pojednania natomiast powracamy do \u017ar\u00f3d\u0142a, pijemy ze \u017ar\u00f3d\u0142a wody \u017cywej. Tam jest \u017cywy Chrystus, kt\u00f3ry ukoi b\u00f3l, opatrzy rany i uzdrowi serce.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>W Ewangelii trzeciej niedzieli Wielkiego Postu napotykamy do\u015b\u0107 zawi\u0142y dialog Jezusa z Samarytank\u0105, kt\u00f3ry odbywa si\u0119 przy studni&#8230;.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":705,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[10,4],"tags":[],"class_list":["post-704","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-blog","category-mysli"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/michalbaranski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/704","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/michalbaranski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/michalbaranski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/michalbaranski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/michalbaranski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=704"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/michalbaranski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/704\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":708,"href":"https:\/\/michalbaranski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/704\/revisions\/708"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/michalbaranski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/705"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/michalbaranski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=704"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/michalbaranski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=704"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/michalbaranski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=704"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}