Rozpoczynamy adwent i przypomnia\u0142o mi si\u0119, \u017ce jedena\u015bcie lat temu napisa\u0142em co\u015b takiego:<\/p>\n
„Maranatha” – has\u0142o ka\u017cdego Adwentu, cz\u0119sto wyst\u0119puj\u0105ce w liturgii, cho\u0107 w Pi\u015bmie \u015aw. pojawia si\u0119 tylko raz, w 1 Kor 16,22. Zapisane jest tam oczywi\u015bcie w j\u0119zyku greckim, cho\u0107 sformu\u0142owanie jest aramejskie. Najcz\u0119\u015bciej t\u0142umaczy si\u0119 je jako „Przyjd\u017a, Panie nasz” (Marana tha), ale r\u00f3wnie dobrze mo\u017ce by\u0107 t\u0142umaczone jako „Nasz Pan przyszed\u0142” (Maran atha). To bardzo ciekawie pokazuje prawdziwie chrze\u015bcija\u0144ski charakter oczekiwania przyj\u015bcia Jezusa. Jest ono zarazem pe\u0142n\u0105 nadziei modlitw\u0105: „Przyjd\u017a”, jak te\u017c modlitw\u0105 dzi\u0119kczynienia: „Pan przyszed\u0142”. No bo przecie\u017c zal\u0105\u017cek kr\u00f3lestwa Bo\u017cego otrzymujemy ju\u017c tu i teraz.<\/em><\/p><\/blockquote>\n
Adwent to czekanie na to, co ju\u017c w pewnym sensie jest, tylko ma\u0142o dostrzegalne. Zatem dla mnie osobi\u015bcie to nie tyle czas wyczekiwania spraw ostatecznych czy te\u017c banalnego przygotowania do nadchodz\u0105cych \u015bwi\u0105t, co raczej skupienia na tym, czego nie dostrzegam na co dzie\u0144, a co jest jak\u0105\u015b form\u0105 obecno\u015bci kr\u00f3lestwa Bo\u017cego na ziemi. Dobrze o tym pisa\u0142 \u015bw. Augustyn w Wyznaniach:<\/p>\n
P\u00f3\u017ano Ci\u0119 umi\u0142owa\u0142em, p<\/em>i\u0119kno\u015bci tak dawna, a tak nowa, <\/em>p\u00f3\u017ano Ci\u0119 umi\u0142owa\u0142em. <\/em>W g\u0142\u0119bi duszy by\u0142a\u015b, <\/em>a ja si\u0119 po \u015bwiecie b\u0142\u0105ka\u0142em i tam szuka\u0142em Ciebie, <\/em>bez\u0142adnie chwytaj\u0105c rzeczy pi\u0119kne, kt\u00f3re stworzy\u0142a\u015b. <\/em>Ze mn\u0105 by\u0142a\u015b, a ja nie by\u0142em z Tob\u0105.<\/em><\/p><\/blockquote>\n
Przypomina mi si\u0119 piosenka zespo\u0142u Toto, w kt\u00f3rej refrenie pobrzmiewaj\u0105 podobne my\u015bli: Czeka\u0142em na twoj\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107, a ona by\u0142a tu ca\u0142y czas tu\u017c przed mym nosem. Siedzia\u0142em i czeka\u0142em na twoj\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107, a przez ca\u0142y czas ona by\u0142a tutaj, tu\u017c przede mn\u0105.\u00a0<\/em>Naturalnie autorowi chodzi o mi\u0142o\u015b\u0107 do kobiety, ale sens jest taki sam.<\/p>\n
Mo\u017ce wi\u0119c Adwent to czas, by si\u0119 obudzi\u0107, by zobaczy\u0107 mi\u0142o\u015b\u0107 Boga, kt\u00f3rej na co dzie\u0144 nie widz\u0119 lub nie do\u015bwiadczam w g\u0119stwinie r\u00f3\u017cnych spraw, mimo \u017ce na r\u00f3\u017cne sposoby jej szukam i pragn\u0119. A ona jest tutaj, tu\u017c przede mn\u0105.<\/p>\n
<\/p>\n