{"id":136,"date":"2012-01-04T10:07:00","date_gmt":"2012-01-04T10:07:00","guid":{"rendered":"http:\/\/michalbaranski.pl\/index.php\/2012\/01\/04\/ministranci-przewodnicy\/"},"modified":"2022-11-08T14:12:51","modified_gmt":"2022-11-08T14:12:51","slug":"ministranci-przewodnicy","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/michalbaranski.pl\/index.php\/2012\/01\/04\/ministranci-przewodnicy\/","title":{"rendered":"Ministranci-przewodnicy"},"content":{"rendered":"
Drugi dzie\u0144 kol\u0119dy. Za oknem ciemno, leje jak z cebra, a do tego wieje silny wiatr. „Trudno, trzeba i\u015b\u0107” – westchn\u0105\u0142em ubieraj\u0105c kom\u017c\u0119 i stu\u0142\u0119. Pogoda taka, \u017ce psa na dw\u00f3r bym nie wypu\u015bci\u0142, ale wierni czekaj\u0105. Zszed\u0142em na d\u00f3\u0142, gdzie czeka\u0142 na mnie grafik z pi\u0119cioma kompletnie nic mi nie m\u00f3wi\u0105cymi nazwami ulic. Niestety, w parafii jestem dopiero od kilku miesi\u0119cy, nie znam jeszcze terenu i zdaj\u0119 si\u0119 ca\u0142kowicie na ministrant\u00f3w. A tych jak na z\u0142o\u015b\u0107 nie ma. „Ocho! Zapowiada si\u0119 ciekawy wiecz\u00f3r” – pomy\u015bla\u0142em bez entuzjazmu, wiedz\u0105c z do\u015bwiadczenia, \u017ce gdy ministranci si\u0119 sp\u00f3\u017aniaj\u0105, nie wr\u00f3\u017cy to nic dobrego. Albo w og\u00f3le nie przyjd\u0105, albo zaczniemy z op\u00f3\u017anieniem, co oznacza nerwowe patrzenie na zegarek po ka\u017cdym odwiedzonym domu, \u017ceby zd\u0105\u017cy\u0107 przed p\u00f3\u0142noc\u0105. Na szcz\u0119\u015bcie po dziesi\u0119ciu minutach czekania przyszli, otrzymuj\u0105c na wej\u015bcie solidny opierdziel od swojego opiekuna, i ruszyli\u015bmy. Pierwsz\u0105 ulic\u0119 znale\u017ali\u015bmy prawie bez problemu i przeszli\u015bmy j\u0105 do\u015b\u0107 sprawnie. Druga ulica o tyle sprawia\u0142a problem, \u017ce by\u0142a nieo\u015bwietlona – jeszcze numery na domach da\u0142o si\u0119 w miar\u0119 odczyta\u0107, ale za choler\u0119 nie da\u0142o si\u0119 wybada\u0107 gruntu pod stopami. Co chwil\u0119 wdeptywa\u0142em w jak\u0105\u015b ka\u0142u\u017c\u0119 albo \u015blizga\u0142em si\u0119 w b\u0142ocie. Jako\u015b jednak dobrn\u0119li\u015bmy do ko\u0144ca. Pozosta\u0142y trzy ulice. Z grafiku wynika\u0142o, \u017ce na pierwszej z nich s\u0105 dwa domy, na drugiej jeden i dopiero na trzeciej osiem. Problem zacz\u0105\u0142 si\u0119 przy ko\u0144cu pierwszej. Wyszed\u0142em z ostatniego domu i ku swojemu zaskoczeniu stwierdzi\u0142em, \u017ce ministrant\u00f3w nie ma. Rozejrza\u0142em si\u0119 woko\u0142o, usi\u0142uj\u0105c dostrzec jaki\u015b ruch w i\u015bcie egipskich ciemno\u015bciach, ale nic takiego nie dostrzeg\u0142em.”Halo!” – zawo\u0142a\u0142em kieruj\u0105c si\u0119 ku skrzy\u017cowaniu. Nie by\u0142o \u017cywego ducha. „Gdzie oni do cholery poszli?” – my\u015bla\u0142em intensywnie stoj\u0105c jak idiota na skrzy\u017cowaniu i mokn\u0105c w strugach deszczu. Przy okazji pr\u00f3bowa\u0142em zorientowa\u0107 si\u0119, gdzie jestem. Po drugiej stronie krzy\u017c\u00f3wki mign\u0119\u0142a mi znajoma nazwa ulicy – chyba mia\u0142em j\u0105 w grafiku, a tam jeszcze nie byli\u015bmy. No tak, to ta ulica z jednym domem. Tymczasem po prawej w oddali zobaczy\u0142em dwie ma\u0142e znajome sylwetki. Ministranci. Ruszy\u0142em \u017cwawo w ich stron\u0119, modl\u0105c si\u0119 w duchu, \u017ceby nie wybuchn\u0105\u0107. Okaza\u0142o si\u0119, \u017ce jeden z nich musia\u0142 skorzysta\u0107 z toalety. „@#$%^%$###” – pomy\u015bla\u0142em, jednocze\u015bnie informuj\u0105c ich najbardziej \u0142agodnym tonem, na jaki mnie by\u0142o sta\u0107, \u017ce jeden powinien zawsze na mnie czeka\u0107 przed domem. Spyta\u0142em ich, co z t\u0105 ulic\u0105 z jednym domem.<\/div>\n
– A gdzie ona jest? – odparli rozbrajaj\u0105co.<\/div>\n
– Tam – pokaza\u0142em palcem na dom, kt\u00f3ry odkry\u0142em czekaj\u0105c na nich na skrzy\u017cowaniu, dumny z siebie, \u017ce ja wiem, a oni nie. – Teraz tam p\u00f3jdziemy.<\/div>\n
Poszli\u015bmy. Zosta\u0142a ostatnia ulica, na szcz\u0119\u015bcie najg\u0142\u00f3wniejsza ze wszystkich, wi\u0119c teoretycznie nie powinno by\u0107 problemu. Teoretycznie. W praktyce okaza\u0142o si\u0119, \u017ce moi ministranci pobili wszelkie rekordy bezsensu. Najpierw zaprowadzili mnie do domu, z kt\u00f3rego po zapukaniu wychyli\u0142 si\u0119 facet i oznajmi\u0142 beznami\u0119tnie:<\/div>\n
– My kol\u0119dy nie przyjmujemy. – po czym zatrzasn\u0105\u0142 drzwi.<\/div>\n
Spojrza\u0142em na ministrant\u00f3w. Gdyby m\u00f3j wzrok m\u00f3g\u0142 zabija\u0107, obaj w tym momencie padliby martwi. Nadal jednak uda\u0142o mi si\u0119 powstrzyma\u0107 od ostrych s\u0142\u00f3w.<\/div>\n
– Przecie\u017c to nie tutaj! – usi\u0142owa\u0142 ratowa\u0107 sytuacj\u0119 m\u0142odszy, a starszy w tym czasie gor\u0105czkowo szuka\u0142 domu, do kt\u00f3rego mieli\u015bmy p\u00f3j\u015b\u0107.<\/div>\n
Dalej posz\u0142o ju\u017c dobrze. Prowadzili mnie po kolei z domu do domu, trafiaj\u0105c tym razem bezb\u0142\u0119dnie. Jednak przys\u0142owiow\u0105 wisienk\u0119 na torcie zostawili mi na koniec. Okaza\u0142o si\u0119, \u017ce zosta\u0142 jeszcze jeden dom… na drugim kra\u0144cu ulicy. Oznacza\u0142o to ponad p\u00f3\u0142 kilometra dra\u0142owania w kierunku, z kt\u00f3rego przyszli\u015bmy. I potem drugie tyle z powrotem, \u017ceby doj\u015b\u0107 do samochodu.<\/div>\n
– Bardziej bez sensu nie mogli\u015bcie tego zrobi\u0107 – wysili\u0142em si\u0119 na naj\u0142agodniejszy komentarz do zaistnia\u0142ej sytuacji, jednocze\u015bnie dzi\u0119kuj\u0105c Bogu, \u017ce jest to ju\u017c ostatni dom i za chwil\u0119 si\u0119 rozstaniemy. Jeszcze tylko odwioz\u0142em ich do domu (o dziwo trafili\u015bmy bez problemu) i odetchn\u0105\u0142em z ulg\u0105.<\/div>\n
Po powrocie opowiedzia\u0142em wszystko ich opiekunowi, podsumowuj\u0105c:<\/div>\n
– Mo\u017ce lepiej \u017cebym z nimi nie chodzi\u0142, bo albo oni nie wr\u00f3c\u0105, albo ja.<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Drugi dzie\u0144 kol\u0119dy. Za oknem ciemno, leje jak z cebra, a do tego wieje silny wiatr. „Trudno, trzeba…<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[10,8],"tags":[],"class_list":["post-136","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-blog","category-obserwacje"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/michalbaranski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/136","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/michalbaranski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/michalbaranski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/michalbaranski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/michalbaranski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=136"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/michalbaranski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/136\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":430,"href":"https:\/\/michalbaranski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/136\/revisions\/430"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/michalbaranski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=136"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/michalbaranski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=136"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/michalbaranski.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=136"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}